തടാകം

എനിക്ക് ഒരു കടമുണ്ട് .
ഒരിക്കലും  വീട്ടാനാവാത്ത ഒരു
പത്തു മാസത്തിന്റെ  കടം .

പിറന്നു വീണ കാലം തൊട്ട്
എന്നിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയിരുന്നു,
ഒരു തടാകം .
അന്ന്, അതെനിക്ക്
ഉപാധികളില്ലാതെ കടം  തന്ന
ഓരോ തുള്ളികള്‍ക്കും
ജീവിതകാലം  മുഴുവന്‍ ഞാന്‍
അതിനോടു  കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .

എല്ലാ ഉരുള്‍പൊട്ടലുകളെയും
 അത് ഉള്ളിലേക്കു വലിച്ചെടുക്കുന്നു .
എല്ലാ മരുഭൂമികളിലേക്കും അത്
കുളിര്‍കാറ്റു പകരുന്നു .

ഉറവകള്‍ വറ്റിയാലും തടാകങ്ങളില്‍ 
ആഴങ്ങള്‍ ബാക്കിയാകും .
തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത കടങ്ങളെ
അതു തന്നില്‍
അലിയിച്ചു ചേര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കും...

സന്ധ്യയ്ക്ക്  വെളുത്ത  പായല്‍ വന്നു മൂടുമ്പോഴും .